Próby tybetańskiej pisarki Tsering Woeser, by dokumentować i przedstawiać rzeczywistość Tybetu, chińskie państwo partyjne uznało za „problem polityczny”, a ona sama straciła pracę. Od tamtej pory niestrudzenie działa jako niezależna pisarka i nadal zabiera głos w sprawie cierpień Tybetańczyków. Reżyser Zhu Rikun wszedł w posiadanie oficjalnych akt Tsering, które stały się główną osią filmu. Pierwsza połowa filmu skupia się na jej lekturze tych akt; warto uzbroić się w cierpliwość, gdy rozwija się temat, a wywiady dokumentują zmianę kierunku jej kariery, w tym ujęcia z Tybetu.