Pierwszy film Davida Lamelasa analizuje dane architektoniczne, społeczne, klimatyczne lub socjologiczne, które składają się na przestrzenne otoczenie wystawy, instytucji oraz jej położenie geograficzne. Opis, rozpoczynający się od pustej sali wystawowej, jest neutralny i analityczny. Zatacza coraz szersze kręgi, podkreślając znaczenie wszystkich istotnych elementów funkcjonalnych: od urządzeń elektronicznych w przestrzeni wystawowej, przez regulację ruchu miejskiego, po media komunikacyjne i informacyjne, a wreszcie warunki klimatyczne panujące w Londynie. Film kończy się sześcioma wywiadami na temat najważniejszej wiadomości dnia: przyszłego „lądowania” pierwszych ludzi na Księżycu.