Niegdyś tętniąca życiem sala bankietowa została sprowadzona do obsługi branży pogrzebowej i posępnych rytuałów śmierci. Właściciel, Soleimani, to zgorzkniały, samotny i pozbawiony miłości starszy mężczyzna, który traktuje swoich pracowników z pogardą, przy każdej okazji zadając im drobne cierpienia. Rozgoryczony i korzystający z pomocy psychologa postanawia zamknąć firmę za dwadzieścia dni, pogrążając swoich pracowników, którzy już wcześniej z trudem wiązali koniec z końcem, w stanie lęku i niepewności. Niczym zżyta rodzina pracownicy wspólnie znoszą codzienne cierpienia. Wśród tych poczciwych ludzi są odrzucona przez otoczenie młoda wdowa, próbująca przetrwać z córką; kucharz z sparaliżowaną ręką, którego żona ma wysokie wymagania; oraz dwóch młodych mężczyzn, pracujących, lecz pozbawionych dachu nad głową, którzy muszą spać w firmowej ciężarówce. Mimo obojętności Soleimaniego wobec ich losu pracownicy zachowali nadzieję i człowieczeństwo. W obliczu zbliżającego się zamknięcia wspólnie starają się ocalić salę, a jednocześnie zaspokajają swoje potrzeby emocjonalne.