„Sink” Mayi Deren, 30-minutowy film eksperymentalny, to sugestywny hołd dla matki amerykańskiego kina awangardowego. Film przywołuje ducha osoby większej niż życie, opisywanej przez tych, którzy ją znali. Rodzina Teijiego Ito, Carolee Schneemann i Judith Malvina przemieszczają się po domach, przywołując w drobnych urywkach słowa Deren o jej architektonicznej i osobistej przestrzeni wewnętrznej. Fragmenty filmów Mayi Deren są wyświetlane z powrotem w przestrzeniach, w których zostały pierwotnie nakręcone — pojawiają się na deskach podłogowych, meblach i w misie jej dawnego zlewu. Płynne projekcje światła w intymnej przestrzeni zapewniają nieuchwytną sprawczość filmarce, której większość z nas nigdy nie pozna, podczas gdy film, dzięki swojej wyobrażeniowej naturze, przywołuje miniony czas i przestrzeń.