W okay bye-bye, tytule zaczerpniętym od okrzyków kambodżańskich dzieci, które w 1975 roku żegnały ambasadora USA, gdy odlatywał ostatnim helikopterem z Phnom Phenh przed nadejściem Czerwonych Khmerów, Rebecca Baron bada relację między historią a pamięcią. Zastanawia się, czy „obraz i pamięć mogą zajmować tę samą przestrzeń”. Wykorzystując fragmenty listów, odnalezione nagrania na taśmie Super 8 z udziałem niezidentyfikowanego Kambodżanina, ikoniczne fotografie z wojny w Wietnamie i inne niepełne obrazy, Baron łączy narrację epistolarną, wspomnienia, dziennikarstwo i oficjalne historie, by zadać pytanie, czy tak monumentalne wydarzenie, jak ludobójcza rzeź Kambodżan za rządów Pol Pota, można skutecznie badać przy użyciu tradycyjnych metod.