W 1978 roku Gilles Jacob zdobył posadę, która wielu miłośnikom kina musi wydawać się pracą marzeń — został dyrektorem Festiwalu Filmowego w Cannes, największego i najbardziej prestiżowego na świecie wydarzenia poświęconego kinu międzynarodowemu. Urodzony w 1930 roku w żydowskiej rodzinie Jacob przetrwał II wojnę światową, ukrywając się w katolickim seminarium, a jako nastolatek rozwinął pasję do filmów; chodził do szkoły razem z przyszłym reżyserem Claude Chabrol. Pod koniec nastoletnich lat Jacob założył własne czasopismo filmowe, Raccords, a później został głównym recenzentem filmowym w L'Express (stracił tam pracę za to, że ośmielił się źle ocenić The Story of O). W 1978 roku Jacob objął stanowisko dyrektora Festiwalu Filmowego w Cannes i postanowił jeszcze ulepszyć największy festiwal filmowy na świecie, tworząc nowe sekcje dla obiecujących talentów (a zarazem nadal znajdując miejsce dla utalentowanych, doświadczonych twórców), rozbudowując zaplecze i co roku zapewniając widzom rozrywkę oraz intelektualne wyzwania.