Obraz, któremu Pim oddaje cześć podczas nocnej pracy jako stróż w muzeum, staje się dla niego źródłem inspiracji. Widzi życie, którego pragnie, jako jaskrawe światło za ogromnym murem — równie pociągające, co nieosiągalne. Pim podejmuje działanie, ale nic nie układa się tak, jak miał nadzieję. Okoliczności zmuszają Pima i jego bliskich do powrotu do tego, co w nich najistotniejsze.