Opowiadając historię jednego roku z życia kobiety w pokoju z widokiem, film wciąga widzów w zbiorowe wspomnienia wszystkich tych, którzy kochali i stracili. Przez pryzmat obsesji i samotności Liz film łączy to, co jednostkowe, z tym, co uniwersalne, ukazując pełne spektrum uczuć i teorii związanych z utraconą miłością. Od popularnych po bardziej erudycyjne, urywki piosenek, cytaty i zapiski z dziennika splatają się tu z opowieściami z przeszłości Liz oraz drobiazgowymi opisami jej obecnego życia. Mniej znana strona miłości rozbrzmiewa bogactwem słów znakomitych interpretatorów — od Split Enz, Laurie Anderson i Bob Dylan po Freuda, Marge Piercy, Collete i Roland Barthes.