Co ludzie po nas zapamiętają? Neal MacGregor, angielski artysta, zmarł samotnie i przedwcześnie, w wieku 44 lat, w kamiennym kurniku, w którym nie mógł się wyprostować. Mieszkał bez dostępu do wody, elektryczności i ogrzewania na odległej wyspie. Mówiący po gaelicku mieszkańcy szybko wyludniającej się wyspy niewiele wiedzieli o Nealu w ciągu ośmiu lat, które tam spędził. Kim był ten nieznajomy? Czy był brytyjskim szpiegiem, który rejestrował trasy przemytu broni przez IRA, jak sądzili niektórzy wyspiarze? Czy próbował przejąć kontrolę nad wyspą? Czy był szalony, jak uważali inni? A może po prostu szukał samotności? Neal pozostawił po sobie tomy pięknie ilustrowanych notatników i tajnych dzienników, a ten piękny, enigmatyczny film układa w całość brakujące elementy układanki i z wyczuciem kreśli portret człowieka żyjącego na krawędzi — fizycznej i psychicznej — oraz zamkniętej społeczności wyspy, wśród której mieszkał.