Metaforyczne przedstawienie krajów postsowieckich. Sztuczny porządek ZSRR, oparty na ideologii, której urzeczywistnienie było możliwe jedynie w teorii, rozpadł się, lecz na jego miejscu pozostały jedynie puste słowa — nowa, wyczekiwana „wolność demokracji”. Akcja filmu rozgrywa się w ogromnym budynku dworca kolejowego przypominającym akwarium. Zagubionymi masami rządzi tam chaos. Terror i nieporozumienia panujące w ich kraju zastąpiła bezsensowna i bezduszna biurokracja. Straciwszy wszelką nadzieję, podróżni próbują opuścić swój kraj i znaleźć nowy dom, lecz pociągi pędzące przez ich dworzec nie zatrzymują się. Poznajemy ludzi z różnych środowisk: zakochaną parę, grupę muzyków, księdza, złodzieja, bankiera niosącego teczkę pełną pieniędzy, modelki przechadzające się bez celu po wybiegu, nieszczęśliwe rodziny, złodziei i prostytutki. Wszyscy zdają się uwięzieni i nie mogą odejść.