Tierna es la Noche to film bez pocisków i morza, bez komarów, bez chłopów ani kwiatów. Są w nim tylko barman, mężczyzna i piękna kobieta, która mieszka w łazience. Ze względów komercyjnych dodaliśmy dwóch policjantów, kroplę krwi i wielojęzyczną nimfomankę. Ze względów estetycznych — łzę i czarnoskórego mężczyznę. Z obu powodów akcja filmu rozgrywa się anachronicznie, w latach pięćdziesiątych i dziewięćdziesiątych, w zmyślonym mieście zwanym Caracas. To opowieść o histerykach, jak wszystkie opowieści — niedokończona.