Zbudowane w 1942 roku przez niezależnego konserwatora filmów małe kino w Los Angeles promowało kino nieme w chwili, gdy hollywoodzkie wytwórnie po drugiej stronie miasta zajęte były niszczeniem swoich zbiorów taśm nitrocelulozowych. Mimo twardych siedzeń, akompaniamentu z płyt gramofonowych i przeważnie oryginalnych, starych kopii, to obskurne kino prowadzone przez małżeństwo było dla garstki fanatyków, którzy stali się jego wierną publicznością, prawdziwym pałacem.