W tym filmie pojawia się ponad trzy tysiące owadów, każdy tylko w jednej klatce. Gdy barwy rozświetlają się i zmieniają na ich ciałach i skrzydłach, ma się wrażenie, jakby trwający miliony lat program genetyczny realizował się w ciągu kilku minut. To bujny akt stworzenia, który zdaje się przeczyć wyjaśnieniom ewolucjonistów i fundamentalistów. To jak sen Charlesa Darwina po meskalinie. Film powstał z inspiracji kolekcją owadów Waltera Linsenmaiera w Muzeum Historii Naturalnej w Luzern. Gdy każdy owad pojawia się po kolejnym, klatka po klatce, zdają się rozwijać czułki, dreptać lub trzepotać skrzydłami, jakby próbowały uwolnić się od szpilek, które na zawsze przytwierdzają je w gablotach. Przez krótką chwilę wzrok daje się zwieść i uwierzyć, że te martwe stworzenia wciąż żyją...