Mężczyzna w kajdanach, młody człowiek, który marzy o tym, by stać się częścią czegoś większego — zostać bojownikiem zbrojnej grupy, która musi posługiwać się okrucieństwem, w które on sam może nie wierzyć. Bohaterowie, dobrowolnie lub mimowolnie będący częścią mechanizmu, który ich przerasta, ujawniają swoją wielkość lub nędzę w „minimalnych” zadaniach, które wykonują, by przetrwać. Z tej chwilami chorobliwej poezji codzienności i niepodważalnej prawdy szczegółów wyłania się obraz kraju, którego tkanka społeczna jest chora i zraniona.