Nocne życie w częściowo opustoszałej dzielnicy portowej Amsterdamu. Reżyserka Marjoleine Boonstra spotyka samotników, wiodących odosobnione życie w prowizorycznych schronieniach, oraz ludzi pracujących jako piloci, nocni stróże i szyprowie. Według pewnego młodego pilota „praca nocą nad rzeką IJ była właściwie jak sen”. I tak właśnie wygląda to miejsce: jak świat ze snu. Między wywiadami Boonstra prowadzi kamerę przez tę okolicę, wzdłuż nabrzeża, nad wodą, obok dźwigów, kontenerów i statków pełnomorskich. Świat lamp, odbić i cieni. W tym krajobrazie z kamienia i metalu żyje i pracuje niezwykła grupa ludzi. Na przykład pewna Angielka sprząta łódź podwodną przed przyjęciem, uchodźca z byłej Jugosławii stworzył sobie własne miejsce, a nocny stróż musi „dopilnować, żeby ta łódź została tam, gdzie jest”. Spokojna muzyka podkreśla względną ciszę, w której rozmówcy zastanawiają się nad swoim życiem i portem.