Dwóch młodych oficerów, Saint-Avit i Morhange, gubi się na pustyni i trafia do niewoli pięknej Antinéi, królowej miasta Atlantyda. Saint-Avit, zaślepiony miłością do niej, spełnia jej rozkaz i zabija towarzysza... W L’Atlantide Pabst proponuje psychoanalityczną interpretację powieści Benoita, w której dominująca kobieca postać zniewala swoich kochanków, zanim ich zgładzi. Fantastyczny wymiar filmu jest niepokojący: L’Atlantide spowija atmosfera wilgotnego koszmaru, rozpiętego między rozpaczliwymi poszukiwaniami zaginionego przyjaciela a zjawami z podziemnego świata zagubionego na pustyni. Długa, dygresyjna retrospekcja sugeruje paryskie pochodzenie Antinéï, zrodzonej z małżeństwa Clémentine, pięknej francuskiej tancerki kankana o zgrabnych udach, z arabskim księciem uwiedzionym podczas przedstawienia teatralnego. Ale i tym razem nie sposób stwierdzić, czy to majaczenia starego alkoholika, czy dziwna prawda.