„Film jako zwierciadło, a w konsekwencji także właściwe przede wszystkim filmom fabularnym zjawisko identyfikacji, kondensują się do swoistej esencji potencjału filmu. Ten film opowiada o kinie i zachodzących w nim procesach. Nie ujawnia przy tym żadnych sekretów, lecz próbuje przełożyć – w sensie widzenia tego, co widzimy – to, co robimy w kinie i co może mieć znaczenie także poza filmem, na wizualnie stymulujące i porywające wydarzenie.” (Siegfried A. Fruhauf)