Filmowiec Timon Koulmasis, mający 33 lata, chciał zrozumieć, dlaczego matka jego przyjaciela z dzieciństwa została terrorystką i jak porzuciła córki, choć sama była sierotą, która nigdy nie otrząsnęła się po stracie. Ulrike Marie Meinhof to intymny portret kobiety, której imię stało się w jej rodzinie tematem tabu na dwadzieścia pięć lat. Film składa się z amatorskich nagrań, tekstów napisanych przez dziennikarkę, jej publicznych wystąpień i występów w telewizji, a przede wszystkim ze świadectw jej bliskich, przeplatanych dokumentami archiwalnymi, które pozwalają lepiej ukazać głęboki rozdźwięk między kobietą a jej powierzchownym wizerunkiem, stworzonym przez jej epokę. Nie jest ani krwiożerczą karykaturą piętnowaną przez media, ani „męczennicą”, jak określali ją niektórzy aktywiści.