„Wake” zestawia kolonialne obrazy Nowej Zelandii, mające zachęcać do migracji do kolonii w latach 50. XIX wieku, z nakręconymi 100 lat później filmowymi obrazami tego samego kraju autorstwa ojca reżyserki. Ten eksperymentalny film porównuje wizję „ziemi obiecanej” z przeżytą pamięcią o migracji, a także bada nieprawdziwe przedstawianie rdzennych mieszkańców w obu tych epokach. Półgodzinny film eksperymentalny jest odpowiedzią na śmierć ojca reżyserki, która ostatecznie doprowadziła ją do powrotu do Nowej Zelandii po dekadzie spędzonej w Ameryce.