Film ukazuje kobiety, które w latach 50. przez długi czas przetrzymywano bez procesu. Były poniżane, rozdzielane z rodzinami, a ich życie legło w gruzach. Ich „zbrodnią” było to, że były żonami, matkami i członkiniami rodzin. Niemal 40 lat później film konfrontuje byłe internowane z ich dawną naczelniczką więzienia, Piroską. Niektóre kobiety przyjechały z zagranicy do domu, by spotkać się z dawnymi współwięźniarkami i skonfrontować się ze swoją dawną strażniczką.