Jeden z najdłuższych w historii kina ujęć z jazdą kamery, It’s Real dokumentuje godzinę ulicznego życia w centrum Manhattanu. To nie tylko wyjątkowy zapis konkretnego czasu i miejsca — 26 lipca 1990 roku, od 15:45 do 16:45, na Lower East Side, w pobliżu studia Roberta Franka (w nagłówku Daily News odnotowujemy, że po około 20 latach zabójca zodiaku wciąż nie został zidentyfikowany) — lecz także eksperyment z fragmentarycznym językiem, gestem i życiem uchwyconym bez wiedzy jego uczestników. Urwane fragmenty dialogów zarejestrowane przelotnie przy budkach telefonicznych i przejściach dla pieszych, w zaułkach, metrze i jadłodajniach — przypadkowe spotkania, przynajmniej pozornie, z ludźmi zajętymi codziennymi sprawami — mają w sobie coś z aleatorycznej techniki cut-up dadaistów z lat 20. oraz Williama Burroughsa i Byrona Gysina z lat 50., będącej próbą odczytania nowych i głębszych znaczeń w zwyczajnym życiu. — Museum of Modern Art