Analogies: Studies in the Movement of Time wykorzystuje różnorodne formaty wieloekranowe, by tworzyć intrygującą serię wizualnych zagadek. Film składa się z serii prostych ruchów kamery, przedstawianych „diachronicznie” — kilka różnych aspektów akcji ukazuje się na ekranie jednocześnie. Bawiąc się opóźnieniami czasowymi między tymi obrazami, odkryto nowe rodzaje przestrzeni, akcji, gestu i temporalności. Film, skonstruowany w oparciu o zasady strukturalne, jest zarazem liryczny i zmysłowy oraz skłania do nowego rozumienia czasu i kina.