Alentejo, 1975 rok. Policja wiąże grupę wędrownych aktorów ze strajkiem robotników rolnych. Akcja rozgrywa się na otwartej przestrzeni, w palącym upale Alentejo. Dzięki pomocy Lianor trupa wkrada się do pałacu Don Gonzalo, starego arystokraty. Szlachcic ma obsesję na punkcie wizji dawnych wielkich czynów, rozgrywających się w świecie duchów. Był to pierwszy przykład kina zaangażowanego w Portugalii po upadku dyktatury Estado Novo, ukazujący rzeczywistość po rewolucji goździków i jej sprzeczności.