Pierwsza filmowa adaptacja, z czasów kina czarno-białego, klasycznej powieści flamandzkiego (heimat-)autora Ernesta Claesa, zatytułowanej przezwiskiem głównego bohatera (po niderlandzku „biały”, w odniesieniu do jasnowłosego chłopca): bystrego, lecz niegrzecznego syna parobka, którego nieustanne psoty, figle i nieposłuszeństwo doprowadzają do rozpaczy starszych (zwłaszcza nauczycieli, rodziny i gburowatego pracodawcy ojca, bogatego farmera) oraz kolegów z klasy, w czasach, gdy kara dla chłopca była nieunikniona, szybka i często surowa.