Gdy do Akademii Policyjnej zaczynają napływać nawet najmniej sprawni i najbardziej niesforni rekruci, żelazna dyscyplina wicedyrektora Betona Haşmeta zostaje wystawiona na próbę. Haşmet zaostrza kolejne represje, ale traci kontrolę — akademia, niegdyś będąca synonimem surowości, zamienia się w plac zabaw pełen śmiechu, podczas gdy jego własne życie pogrąża się w koszmarze, który dopiero się rozwija.