WAITING FOR ALAN opowiada o kobiecie, której małżeństwo dobiegło końca. Uwięziona w bogatym, lecz jałowym otoczeniu luksusowo urządzonego wiejskiego domu MARCIA jest mikrokosmosem społeczeństwa – ofiarą cudzej rutyny i jej uczestniczką. Nie chodzi o prace domowe ani gotowanie (tym zajmuje się MRS BETTS), lecz o codzienną monotonię czekania na ALANA – męża, który czyta gazety i ogląda telewizję. Dla niego jest jedynie emocjonalnym ogrzewaniem centralnym, które włącza i wyłącza w zamian za opłacanie rachunków, i które powinno działać równie sprawnie i regularnie jak zmywarka czy ogrodnik. Ale MARCIA czekała już wystarczająco długo… WAITING FOR ALAN to zabawna, lecz krytyczna „opowieść o tym, co nieoczekiwane” (i oczekiwane), utrzymana w klasycznej formie sonatowej o trzech częściach. Film pokazano co najmniej dwa razy w telewizji Channel Four pod koniec lat osiemdziesiątych i za każdym razem spotkał się z bardzo pozytywnym przyjęciem widzów, a także z pochwałami ze strony dziennikarzy gazet, którzy oglądali go przed emisją.