Na pagórkowatym obszarze Syrii wieśniacy żyją codziennym życiem, w trudzie i biedzie. Uwięzieni między przeciwnościami związanymi z rolnictwem oraz ideologiami religijnymi i politycznymi, z trudem wiążą koniec z końcem. Ich dzieci są jedynymi, którym wciąż nie brakuje nadziei. Wyobrażają sobie swoje przyszłe życie i widzą siebie jako lekarzy lub inżynierów. Ale to mrzonki. W rzeczywistości mogą jedynie oczekiwać, że będą uprawiać ziemię prymitywnymi narzędziami, tak jak ich rodzice, podjąć nędzną pracę w mieście albo zostać poddanymi praniu mózgu żołnierzami..