Była prostytutka, obecnie pracująca jako praczka, ubiega się o emeryturę za swoją dawną „pracę”, której socjalizm, kierujący się zasadami humanizmu, nie potępia. Aby uzyskać należne jej świadczenie, potrzebuje dwóch świadków, a ma ich znacznie więcej. Żaden jednak nie chce zeznawać. Całe społeczeństwo ukazuje swój egoizm, fałszywą moralność i uprzedzenia. Umiera, nie doczekawszy spełnienia swego wielkiego pragnienia.