Pionierka muzyki wizualnej i sztuki elektronicznej, Mary Ellen Bute zrealizowała ponad tuzin krótkich animacji abstrakcyjnych między latami 30. a 50. XX wieku. Jej filmy, tworzone do muzyki klasycznej takich kompozytorów jak Bach, Saint-Saëns i Shoshtakovich oraz pełne szybko zmieniających się geometrycznych form, są zarazem rygorystyczne formalnie i pełne energii, niczym połączenie wysokiego modernizmu z Merrie Melodies. Pod koniec lat 40. Lewis Jacobs zauważył, że filmy Bute były „skomponowane według matematycznych wzorów, ukazujących w nieustannie zmieniających się światłach i cieniach, rozrastających się liniach i formach, pogłębiających się barwach i tonach, kłębiące się, pędzące wrażenia wywołane akompaniamentem muzycznym”. Sama Bute napisała, że pragnęła „ukazać oczom połączenie form wizualnych rozwijających się wraz z rozwojem tematycznym i rytmicznymi kadencjami muzyki”.