Film nie ma linearnej fabuły — każda scena jest niczym pociągnięcie pędzla malarza, swobodnie kreślącego wyrazisty kształt: ukazuje styl życia ludu Rarámuri, charakterystyczny sposób, w jaki jego członkowie odnoszą się do siebie w rodzinie i społeczności oraz do otaczającej ich przyrody. Ciepłe, intymne i głęboko ludzkie spojrzenie Nararachi na życie i kulturę rdzennych mieszkańców jest tak poruszające, że pozwala widzom poszerzyć horyzonty.