Mohamed przesiaduje pod ścianą na przedmieściach. Od prawie trzydziestu lat siedzi w tym samym wejściu do budynku, zawsze z tymi samymi przyjaciółmi. Nuda, bezrobocie. Marzenia gasną. A jednak wokół nich życie toczy się dalej. Ludzie radzą sobie w życiu. Kobiety pracują i mijają ich, nawet ich nie zauważając. A wózków jest coraz więcej. Dziesiątki wózków. Nawet młodsze pokolenie ma już dzieci. A gdyby to było „rozwiązanie”, wyjście z rzeczywistości bez przyszłości? Nikt nie traktuje Mohameda poważnie. A jednak! Otwierając wbrew powszechnej opinii „dziki” żłobek i oferując pracującym kobietom opiekę nad ich dziećmi, Mohamed i jego przyjaciele zapewnią sobie przyszłość, pracę, szacunek wszystkich… a kto wie, może i miłość!