„Psych-Burn” było tym, co muzycy nazywają „zrywaczem kontraktu”. ABC dało nam trochę pieniędzy na nakręcenie kilku krótkich filmów do pilota telewizyjnego. „Love-In Tonite” miało być psychodelicznym rockowym programem rozrywkowym z występami na żywo, skeczami i całą resztą, mającym wykorzystać rosnącą popularność subkultury hippisowskiej. Nawet jeszcze przed erą Disneya sieć była pełna oderwanych od rzeczywistości, biurokratycznych głupców, więc szybko zrozumiałem, że program będzie katastrofą. Wyobraźcie sobie, że „Midnight Special” wyprodukowałby Aaron Spelling. A jako gospodarza obsadzono Charlesa Nelsona Reilly’ego. To byłby znacznie bardziej żywiołowy program niż „Love-In Tonite”. Postanowiłem więc zafundować garniturom pożegnalnego kopniaka w tyłek w postaci „Psych-Burn”. Najlepsze było to, że na posiedzeniu zarządu poświęconym nowemu jesiennemu sezonowi zaprezentowali mój film, nie obejrzawszy go wcześniej. Słyszałem, że niektórzy za to polecieli ze stołków”. —JXW