Żył sobie pewien mężczyzna. Mieszkał z matką. Opiekował się dworem na chilijskiej prowincji. Pewnego dnia znalazł w ogrodzie kość. Kość była wydrążona. Był to flet z kości. Mężczyzna zagrał na flecie. A muzyka stała się pieśnią. Głos pieśni błagał, by odszukać pozostałe kości jego rozproszonego ciała. Mężczyzna i jego matka przemierzali drogi Boga i piekła, szukając kości składających się na szkielet tego chrześcijanina. I by pochować go po chrześcijańsku. Widzieli to, co widzieli, przeżyli to, co przeżyli. Żyli wieloma historiami. I choć nikomu o nich nie opowiadali, inni opowiadali je za nich.