To pierwsza rocznica ślubu Uuno i Elisabet. Rok wcześniej Uuno założył się ze swoim przyjacielem Härski-Hartikainenem, że jeśli wytrzyma z Elisabet w małżeństwie choćby jeden rok, Hartikainen zafunduje mu uroczysty obiad. Hartikainen kupuje jednak dla Uuno los na loterię, a Uuno zgadza się odliczyć jego koszt od długu — w rezultacie uroczysty obiad zostaje sprowadzony do puszki mleka i połowy kiełbasy. Okazuje się, że Uuno wygrał na loterii 1,5 miliona marek, ale wkrótce uświadamia sobie, że nie ma jeszcze ani grosza. Pan Tossavainen zjawia się i oferuje Uuno finansowanie, zanim ten faktycznie odbierze wygraną. Dzięki temu Uuno może żyć na kredyt jak bogacz. Kupuje futro z szopa pracza, kąpielówki w cętki lamparta i dwa Mercedesy. Kobiety zaczynają się Uuno podobać, a także jego teściowi. Z czasem okazuje się jednak, że Uuno wcale nie wygrał na loterii, więc musi uciekać przed gniewem innych do warsztatu samochodowego Härskiego.