Richard Herring zaczyna popadać w desperację. W wieku 39 lat wciąż żartuje o małpim nasieniu, z własnej woli stacza się w stronę pedanterii typowej dla wieku średniego, a co więcej, perspektywy na miłość wyglądają zdecydowanie marnie. Początki kryzysu wieku średniego? Tak, też tak pomyśleliśmy, ale — no cóż, nie wypada tego mówić, prawda? Mimo wszystko życie w mizantropijnym stanie wolnym nie musi być pasmem samych nieszczęść — przynajmniej jego mizoginia jest postmodernistyczna i ironiczna, w przeciwieństwie do mizoginii Bernarda Manninga (właściwie, czy to dobrze?). A na otuchę zawsze może mu posłużyć doświadczenie z firmą myjni samochodowej, dość niefrasobliwie nazwaną „The hand job centre”…