To opowieść o epickim rozmachu scenerii — „pokrytych śniegiem północnych krain nadmorskiej Norwegii” — udramatyzowana scenami gwałtownych burz. W centrum uwagi jest jednak Heikki (Stein Bjorn), młody mężczyzna, którego zorza polarna inspiruje do wyruszenia saniami zaprzężonymi w konie nad morze, w nadziei na powrót z obfitym połowem. Zaskakuje go śnieżyca i jest zmuszony szukać schronienia w małej, odosobnionej chacie, zamieszkanej przez półobłąkaną wdowę, jej dziecko i niewidomego mężczyznę. Dręczona wewnętrznymi demonami kobieta podpala chatę i ją niszczy. Ona i niewidomy giną, ale Heikki udaje się uratować dziecko. Teraz staje przed jeszcze większym wyzwaniem: trzyma niemowlę na rękach i spogląda w stronę wybrzeża.