Życie „dużej” restauracji, postrzeganej jako odrębny świat, zamieszkany przez własnych mieszkańców, rządzony własnymi zasadami, pełen intryg i ruchu, z własną hierarchią, historią i opowieściami, relacjami wewnętrznymi i zewnętrznymi… organiczny świat, który pulsuje, porusza się, krzyczy, płacze, śpiewa i, oczywiście, je. Szczególny charakter tej wizji polega na aranżacji sceny, która oferuje dwie odrębne, równoległe przestrzenie, wzajemnie na siebie oddziałujące: „widoczny” świat po stronie sali jadalnej oraz „podziemny” świat po stronie kuchni. W przerwie widz zmienia stronę i ogląda tę samą historię z dwóch zupełnie różnych punktów widzenia.