Diederich Heßling boi się wszystkiego i wszystkich. Dorastając, uświadamia sobie jednak, że jeśli sam chce sprawować władzę, musi oddać swoje usługi tym, którzy ją dzierżą. Jego życiowe motto brzmi teraz: kłaniać się tym na górze i deptać tych na dole. W ten sposób zawsze osiąga sukces: jako student w pojedynkującej się korporacji studenckiej i jako biznesmen w fabryce papieru. Schlebia otyłemu prezydentowi rejencji Von Wulkowowi i zyskuje jego przychylność. Oczernia swoich rywali finansowych i knuje spisek z socjaldemokratami w radzie miejskiej. Podczas miesiąca miodowego ze swoją bogatą żoną Guste wreszcie znajduje okazję, by wyświadczyć przysługę ukochanemu Kaiserowi. A gdy w mieście, w którym Diederich mieszka i pracuje, odsłonięty zostaje pomnik Kaisera, wygłasza przemówienie. Stoi za mównicą w ulewnym deszczu, salutując swojemu Kaiserowi. Tłum zostaje rozpędzony. Wszystko legło w gruzach...