W tym kanadyjskim filmie frankofońskim życie nastolatków ukazane jest w sekwencjach fantastycznych oraz za pośrednictwem wywiadów dokumentalnych. Za namową filmowca dziewięcioro nastolatków odgrywa indywidualnie swoje skryte marzenia, a w przerwach opowiada o swoim świecie takim, jakim go postrzega. W sekwencjach fantastycznych twórczo wykorzystano animację, nietypowe techniki wywoływania filmu oraz zdjęcia. Babette wyobraża sobie siebie jako przeoryszę broniącą swojej twierdzy, klasztoru; Michelle zostaje przeniesiona w sen o miłości, w którym ustaje wszelki upływ czasu; Philippe jest rewolucjonistą pokonującym wszystkie instytucje, które go dręczą, i tak dalej, przez wszystkie ich fantazje. Poruszone zostają wszystkie rzeczywiste problemy młodzieży: władza, narkotyki, konflikty społeczne, seks. Styl Jutry w „Wow” ukazuje jego nowatorskie podejście do opowiadania historii i tworzenia filmów, prezentując jego reżyserski talent z tamtego okresu. Z angielskimi napisami.