W tym utworze widzimy dwa psy wpatrujące się w kamerę w ciemnym pomieszczeniu. Ich oczy z pełnym skupieniem śledzą coś poza kadrem. Czasami ruch ich głów wciąga je w akcję, gdy wyciągają szyje, aby podążać za tym czymś w różnych kierunkach: w lewo, w prawo, w górę i w dół. W pewnym momencie akcja zdaje się zatrzymywać, a psy zaczynają mrugać w nieskoordynowanym rytmie. Wtedy Hooka układa się w pozycji leżącej, ale Man Ray nadal pozostaje całkowicie pochłonięty. Pod koniec utworu psy wyciągają szyje, by spojrzeć za siebie, a w jednej cudownej chwili ich ruchy wzajemnie się równoważą. Na końcu widzimy przedmiot ich uwagi… w mojej dłoni — piłkę tenisową.