Fotograf wojenny pracujący w różnych strefach konfliktu — w Belfaście, Bejrucie i Mogadiszu — zaczyna podejrzewać, że jego niezwykły dar znajdowania się we właściwym miejscu i czasie, by zrobić idealne zdjęcie, czyni go sprawcą wydarzeń, który bardziej przyczynia się do konfliktu, niż na niego reaguje. To przenosi dyskusję o tym, czy korespondent wojenny jest rejestratorem, czy inicjatorem dramatu, na interesujący, nowy poziom.