Film dokumentalny o Martcie Koskinen, ostatniej kobiecie straconej w Finlandii podczas wojny, w 1943 roku. Martta była krawcową, która mieszkała w Helsinkach podczas II wojny światowej. Należała do pokolenia powojny domowej (z 1918 roku), dla którego wojna oznaczała rozczarowanie systemem i porażkę w jednoczeniu fińskiego narodu. Dziedzictwo wojny domowej sprawiło, że utrzymano systemy prześladowania osób o socjalistycznych ideałach. Martta i jej towarzysze rewolucjoniści byli zdeterminowani, by kontynuować ruch oporu, choć wiedzieli, że w najgorszym razie może ich to kosztować życie. Martta była więziona dwukrotnie, zanim została rozstrzelana. Była idealistką, której pozornie nieszkodliwe, naiwne przekonania o pokoju i sprawiedliwości były w tamtych czasach najbardziej niebezpiecznymi cechami, jakie można było mieć.