Młody leśniczy Rudolf opuszcza szpital psychiatryczny po przebytej chorobie psychicznej. Jego owdowiała matka odprowadza małomównego syna na plebanię, gdzie ma dojść do siebie. Tam poznaje Annę, córkę pastora, w której od razu się zakochuje, i oboje postanawiają się pobrać. Matka jest przeciwna temu małżeństwu i żąda, by syn ukrywał przed żoną swój pobyt w „zakładzie dla obłąkanych”. Tajemnica ta od samego początku kładzie się cieniem na związku młodej pary, a ciężar milczenia w końcu sprawia, że Rudolf chce odebrać sobie życie. Dopiero w ostatniej chwili Anna ratuje go przed tym głupstwem.