Gdyby biedny, melancholijny Duńczyk Hamlet żył w tym, dwudziestym wieku, nigdy nie wypowiedziałby słów: „Och, gdybyż to nazbyt, nazbyt stałe ciało stopniało, rozmarzło i samo rozpłynęło się w rosę!”. Ależ skąd! Zaopatrzyłby się w tajemniczy płyn sporządzony przez uczonego naukowca, który sprawiał, że ożywione i nieożywione rzeczy znikały na co najmniej dziesięć minut, wystarczyło je nim spryskać. W atomizerze wysyła jego porcję bratu, dołączając list. Ma nadzieję, że brat wprowadzi płyn na rynek. Brat uznaje to za żart i, bawiąc się atomizerem, przypadkiem spryskuje samego siebie. Pstryk! Znika, ku zdumieniu chłopca na posyłki, który przyniósł paczkę. Chłopiec czyta list i od razu dostrzega, ile może mieć z tego uciechy, więc podkrada atomizer.