Rok 804, Turyngia. Osierocony chłopiec zwany Bengel mieszka w klasztorze, gdzie zakonnice dokuczają mu z powodu jego brzydoty. Pielęgnuje czarnego jeźdźca, którego wszyscy unikają i o którym mówi się, że zaraził się dżumą, aż ten odzyskuje zdrowie. Jeździec opowiada mu o zaginionym Bogumilu, synu słowiańskiego króla Slavomira, który z rozkazu Karola Wielkiego miał poślubić Reglindis, córkę margrabiego Turyngii. Pyta też Bengela o jego pochodzenie. Bengel zaczyna wierzyć, że jest Bogumilem. Udaje się na zamek i spotyka piękną dziewczynę, która również uważa go za pięknego. To Reglindis — jest niewidoma. Dziewczyna dostrzega wewnętrzne piękno chłopca i bardzo go lubi. Jej ojciec chce jednak go zabić. Bengel dwukrotnie ledwo uchodzi z życiem, a Czarny Jeździec w przekonujący sposób potwierdza jego tożsamość jako Bogumila. W końcu wszystko dobrze się kończy.