Okrutny król Czech Ottokar, rozpieszczony przez los i nieprzewidywalny, nie żyje. Teraz, za sprawą skromnego Rudolfa von Habsburga, pokój wreszcie powrócił do Austrii, gdyż zastępuje on tyrańską samowolę bogobojną łagodnością — a droga stoi otworem przed historią, która trwała 700 lat i nosi tytuł: „Habsburgowie w Austrii”. Od premiery „Szczęścia i końca króla Ottokara” wystawiono wiele inscenizacji, ukazujących sztukę Franza Grillparzera z tej perspektywy — Rudolf von Habsburg jako strażnik świtu nowej, lepszej epoki. Stało się jasne, jak wielkie pole do interpretacji otwierała sztuka Grillparzera. Właściwie powinna nosić tytuł „Droga Habsburgów do władzy jako rozwój ku temu, co dobre, sprawiedliwe i uporządkowane”. Nosi jednak tytuł „Szczęście i koniec króla Ottokara” i właśnie o tym opowiada — o szczęściu i końcu człowieka oraz o tym, jak jedno bywa bezpośrednio związane z drugim.