Opera filmowa podzielona na dziewięć części, Au pays de Zom opowiada o jednym dniu z życia Mistera Zoma, kapitalisty zakochanego w sobie, którego konformizm dorównuje jedynie artystycznym aspiracjom bez pokrycia. Tematyczna kontynuacja filmu nakręconego przez niego z meksykańskimi chłopami, Au pays de Zom stawia, każąc biznesmenowi śpiewać, drugie pytanie o szczęście: tym razem dotyczy ono tych, dla których szczęście wiąże się z posiadaniem nadmiaru. Rozwijając z wielkim naciskiem wymiar teatralny, Groulx tworzy pamflet społeczny o silnym ładunku satyrycznym, który sam określił mianem „neosurrealistycznej fantazji”.