Wśród licznych ofiar dyktatury wojskowej, która panowała w Brazylii w latach 1964–1985, niewielka grupa bojowników partyzanckich – Chael, Roberto, Reinaldo i Dora – została aresztowana i poddana torturom; niektórych z nich zabito lub zmuszono do wygnania. Przed aresztowaniem i po nim, podczas sesji tortur, policja ich fotografowała. Wraz z oficjalnymi raportami zdjęcia te stały się materiałem, nad którym Anita Leandro pracowała od środka, by wydobyć losy tych czworga ludzi z zapomnienia.