Anton Ivanovich Voronov jest cenionym profesorem Konserwatorium Moskiewskiego, który stawia muzykę Bacha ponad wszystko inne i uważa ją za ostateczną miarę, według której należy oceniać inne osiągnięcia muzyczne. Jego córka Serafima jest początkującą śpiewaczką o wielkim potencjale, a ojciec wpada w gniew, gdy zaczyna ona śpiewać w operetce skomponowanej przez Alekseia Mukhina, porzucając to, co uważa za wyższe powołanie opery. Dzieło Mukhina wymaga jednak od solistki wysokich umiejętności, a Anton Ivanovich daje się przekonać o wartości operetki jako gatunku muzycznego, gdy we śnie odwiedza go sam Johann Sebastian Bach i mówi mu, że „ludzie potrzebują różnych rodzajów muzyki”.