Cztery opowieści o niewierności. Historia przyjmuje niemal w całości formę teatru i dawkuje akcję w czterech aktach, doskonale od siebie oddzielonych, które składają się na refleksję nad niewiernością. Jednak, jak to zwykle bywa w kinie Jaime Humberto Hermosillo, gdzie napięcie seksualne często określa psychikę postaci, czyniąc je bardziej złożonymi i wielowymiarowymi, ujęcie nie poddaje się moralnym schematom, wyczerpanym już przez melodramat.